Leave a comment

فوکوئیدان جلبک قهوه ای و جلبک های دریایی

مقدمه ای بر فوکوئیدان
فوکوئیدان یک پلی ساکارید اسیدی است که عمدتا از فوکوز، گالاکتوز و سولفات با مقادیر کمتری از مانوز ها، اسید اوریک، گلوکز، رامنوز، آرابینوز و زایلوز تشکیل شده است. فوکوئیدان به طور معمول از جلبک¬های دریایی قهوه ای مانند Ascopybillum nodosum، Fucus vesiculosus، Saccharina japonica، Sargassum thunbergii و غیره جدا شده است. گزارش شده که فوکوئیدان¬ها داراي فعالیت بیولوژیک بالقوه دارویی مانند فعالیت¬های آنتی اکسیدانی، ضد التهابی، ضد حساسیتی، ضد عفونی، ضد انعقادی،، ضد ویروسی و فعالیت ضد سرطانی است. علاوه بر این، شواهد ثابت کرده اند که تغییرات شیمیایی فوکوئیدان امکان ایجاد عوامل جدید در موارد استفاده پزشکی را فراهم می کند. در این مبحث، تغییرات شیمیایی مختلفی که بر روی این ماده استفاده می شود، با تاکید بر روش های متنوع برای انجام هر گونه اصلاح و نیز کاربرد های احتمالی برای تولید محصولات دیگر توصیف می شود. فوکوئیدان¬های اصلاح شده آنهایی هستند که از منابع طبیعی آنها استخراج شده و پس از آن با روش¬های شیمیایی، فیزیکی و یا آنزیمی اصلاح شده اند. اصلاح ساختار فوکوئیدان ممکن است برای تولید سازه های “طراحی شده” همراه با فعالیت های خاص بیولوژیکی مانند فعالیت های ضد انعقادی یا ضد ویروسی انجام شود.

Leave a comment

فعالیت ضد ویروسی جلبک قرمز

فعالیت ضد ویروسی
ترکیبات ضد ویروس جلبک قرمز سولکوئینووسیلدیاسیلکلایسرول، KM043 281، یک KM043 سولفولیپید جدید، که متعلق به گروه 6- سولفو- آلفا- D کوئینووپایرانوزیل- (l→3)-1-2 دیاسایلکلاسرول (SQDG) است، از جلبک دریایی Gigartina tenella جدا شده است (Ohata و همکاران، 1998). گاهی اوقات به عنوان یک مهار کننده قوی از DNA یوکاریوتی و نوع 1 تکرار پذیرنده معکوس HIV-1 است. این مهار وابسته به دوز است و مهار کامل (بیش از 90٪) DNA پلیمراز α (pol. α)، DNA پلیمراز β (pol.β) و HIV -ترانسکریپتاز معکوس نوع 1 (HIV-RT) در غلظت 5، 10 و 30 میکرومتر مشاهده شد.
ترکیبات ضد ویروس 2،3،6-تریرومو 4،5-دی هیدروکسی بنزیل متیل اتر (پارک و همکاران، 1999) جدا شده از جلبک قرمز Symphyocladia latiuscula در برابر نوع HSV-1 فعال، همچنین ASrHSV-I و TK-HSV-l فعال بود و به طور قابل توجهی جراحات را در موشهای آلوده بدون داشتن سمیت بر روی عامل بیماری، به تاخیر می انداخت (پارک و همکاران، 2005).
گونه های مهاجم Caulerpa racemosa منبع متفاوتی از سولفوینوواسیویلدیاسیل گلیسرول بودند که قبلا از یک گیاه زمینی (Amarquaye et al.، 1994) و از جلبک قهوه ای دریایی Ishige okamurai جدا شده بود (Tang et al., 2002b) که دارای فعالیت ضد ویروسی Selective علیه ویروس هرپس سیمپلکس 2 (HSV-2) است (وانگ و همکاران، 2007). ونوستاریول 282، تیرسیفرول 283 و تیرسیفرول 23- استات 284 از جلبک قرمز Laurencia venusta جدا شدند و همگی فعالیت ضد ویروسی قابل توجهی در برابر ویروس استوماتیت vesicular (VSV) و HSV-1 از خود نشان دادند (Sakemi et al.، 1986).
در طی بررسی گیاهان دریایی برای فعالیت های ضد ویروسی HIV، دو هیدروکینون سوزوئیت پپ جدید، پیلسونول A 285 و B 286 از عصاره ضد HIVRT فعال جلبک دریایی Peyssonnelia spp جدا شدند (Talpir و همکاران، 1994).