Leave a comment

تریکودرما رقابت کننده قوی

عملکرد
تریکودرما در نقش یک عامل کنترل بیولوژیک توانایی انجام چندین کار را بطور همزمان دارد: ۱٫ ممکن است سریعتر رشد کند و یا از منبع غذایی خود به طور مؤثرتر نسبت به پاتوژن استفاده کند در نتیجه پاتوژن را جمع کرده و از آن استفاده می کند در واقع به عنوان ماده مغذی رقابت شناخته می شود. ۲- تریکودرما رقابت کننده به عنوان عامل کنترل کننده زیستی ممکن است ترکیبی را ترشح می کند که باعث کندی یا رشد کامل پاتوژن ها در محیط اطراف چنین ترکیبی به نام آنتی بیوتیک می شود. ۳- از گونه هاي بيماري زا يا مستقيم آن به عنوان یک انگل تغذيه کند. ۴- گیاه را برای تولید یک ماده شیمیایی که از آن در برابر پاتوژن (ناشی از مقاومت) محافظت می کند تحریک می کند. ۵- تریکودرما ها می توانند به صورت اندوفیتیک در گونه های دیگر رشد کرده و به رشد گیاه کمک کنند.
رقابت تریکودرما با بیمارگرها بر سر منابع و غذا
شایع ترین علت مرگ بسیاری از میکروارگانیسم ها که در مجاورت سویه های تریکودرما رقابت کننده قوی در حال رشد هستند گرسنگی و وجود عوامل محدود کننده مواد مغذی است. این می تواند به طور موثر در کنترل بیولوژیکی فیتوپاتوژن های قارچی مورد استفاده قرار گیرد. کربن و آهن دو عنصر اساسی در بیشتر قارچهای رشته ای هستند که برای زنده ماندن لازم هستند. رقابت برای کربن یک روش مؤثر نه تنها در تریکودرما بلکه برخی از قارچ های دیگر مانند سویه های F. oxysporum است.

سرکوب بیمارگرها توسط تریکودرما با رقابت بر سر آهن

در شرایط گرسنگی آهنی بیشتر قارچها برای تركیب آهن از محیط اطراف ماده جذب کننده آهن مخصوصی را تولید می كنند. T. harzianum T35 همچنین Fusarium oxysporum را با رقابت در کلنیزه کردن ریزوسفر و مواد مغذی کنترل می کند. سیدرفورهای تولید شده توسط برخی از ایزوله های Trichoderma کلات ساز آهن بسیار کارآمد است و رشد سایر قارچ ها را مهار می کند. از این رو گونه های تریکودرما قوی با Pythium برای آهن موجود در خاک و رقابت کرده و رشد این قارچ پاتوژن را کنترل می کند. نمونه های بسیار بیشتری در مورد استفاده موثر از رقابت برای کنترل زیستی پاتوژن ها مانند B. cinerea وجود دارد که در بسیاری از کشورهای جهان در از بین رفتن قبل و بعد از برداشت محصول دخیل است. این گزارشها حاکی از آن است که مجموعه مولکولی و پروتئومیک تریکودرما در مقایسه با بسیاری از پاتوژنهای مورد مطالعه و ارگانیسم های دیگر برای جمع شدن و جذب مواد مغذی خاک بسیار کارآمد است.

توانایی بالای تریکودرما در تولید انرژی از منابع غذایی مختلف
استفاده مناسب از مواد مغذی در دسترس ناشی از توانایی تریکودرما قوی برای بدست آوردن ATP از انواع مختلف قندها است. نمونه هایی که از پلیمرهای موجود در محیطهای قارچی موجود است شامل سلولز، گلوکان، کیتین و سایر موارد می باشند که همه آنها به گلوکز تبدیل می شوند. اخیراً از خواص ضد قارچی فیلترهای سویه های Trichoderma برای کنترل سراتوسیستیس پارادوکسا عمال بیماری آناناسی نیشکر استفاده شده است. همچنین تولید پروتئین هایی که نقش مهم محوری در کلنیزاسیون ریشه توسط تریکودرما رقابت کننده دارند در رقابت با سایر کلنیزه کننده های ریشه ای نقش اساسی دارند و برخی از آنها ارتباط همزیستی با گیاهان میزبان دارند.

Leave a comment

تریکودرما و مایکوریزا

اکولوژی میکروارگانیسم های مانند تریکودرما و مایکوریزا صرفاً از نظر روابط آنها با محیط غیرزیستی قابل توجه نیست و توانایی مهم تر آنها در همزیستی با سایر میکروارگانیسم هاست. با این حال پیوند بین زیست توده میکروبی رایزوسفر و خصوصیات خاک غیر زنده را می توان منحصراً برای استفاده وسیع تر به عنوان یک پارامتر اکولوژیکی برای هر گونه گیاهی در نظر گرفت. اثر هم افزایی تلقیح دوگانه قارچ مایکوریزا و رایزوبیوم ها در نخود بر گره زایی، رشد گیاه، تولید ماده خشک و تثبیت N به اثبات رسیده است. به طور مشابه در گیاه دیگری، تلقیح با مایکوریزا و Rhizobium در شرایط مزرعه باعث افزایش ماده خشک شاخه و عملکرد بیش تر قارچ-ریشه و Rhizobium می شود. افزایش ترکیبی نمک ها نیز باعث افزایش معنی دار نیتروژن و جذب مواد مغذی در گیاه لوکوفالای لوسینا و کاژنوس شد. نهال های گیاه دارویی نیز مورد تیمار این دو میکروارگانیسم قرار گرفتند و رشد و توسعه آن ها افزایش چشمگیری پیدا کرد در این گیاه قسمت بالای زمین یعنی ارتفاع بوته و وزن شاخساره ی بیشتر در تیمارهای تلقیح شده با گونه های تریکودرما این ممکن است به دلیل خصوصیات قارچ تریکودرما باشد که برخی مواد تحریک کننده رشد را در ریزوسفر ترشح می کند که عامل رشد بهتر قسمتهای زیر زمینی هستند. به علت تبادل كربن، فسفات و ازت بین قارچهای میزبان و باكتریها، این ارتباط متقابل برای کلنیزاسیون بهتر و رشد گیاهان در نظر گرفته شده است. تلقیح دو قارچ مایکوریزا و رایزوبیوم اثر هم افزایی بر گره زنی، رشد گیاه، ماده خشک، تولید و تثبیت نیتروژن داشته است. در گیاهان عدس نیز این افزایش رشد مشاهده شد.

کلنیزه شدن ریشه توسط تریکودرما و مایکوریزا مستقیماً با جذب مواد مغذی گیاهان مرتبط است. کمترین میزان جذب مواد مغذی در گیاهان بدون مایکوریز و بیشترین ماده مغذی در گیاهان مایکوریزی رشد یافته در خاک استریل مشاهده شد. تعداد اسپورهاي ميكوريز نيز در خاك تلقيح شده قارچي بيشتر و به طور مستقيم با میزان کلنیزاسیون ريشه مرتبط بود. گیاهان دارای بیشترین درصد کلنیزاسیون تعداد بیشتری از اسپورهای مایکوریزی را در خاک اطرافشان دارند.

مقایسه باکتری های بیولوژیک و تریکودرما
اگرچه باکتری (Pseudomonas putida) به تنهایی تأثیر معنی داری روی رشد ندارد اما اگر با سایر ترکیبات زیستی مانند گونه تریکودرما Trichoderma harzianum و قارچ های مایکوریزا AM مخلوط شود (گونه های گلوموس + گونه های Acaulospora تاثیر قابل توجهی روی رشد گیاه خواهد گذاشت.