Leave a comment

قارچ صدفی خوراکی

یکی از قارچ های خوراکی مورد علاقه بسیاری از افراد، قارچ صدفی است. بیش تر آن ها متعلق به جنس پلورتوس استراتوس می باشند. این نوع قارچ، یکی از قارچ های خوراکی لذیذ بوده که در مناطق شمالی، و تقریبا همیشه روی تنه درختانی که مرده اند دیده می شوند. هم چنین این قارچ را می توان روی بسیاری از بسترها کشت داد بنابراین فروش تجاری آن امکان پذیر است. در طبیعت، این گونه قارچ ممکن است دراکثر فصول روی تنه مرده درختان دیده شود اما ماه مارس و نوامبر یعنی بهار و پاییز زمان هایی هستند که بیش تر نمایان می شوند.

گونه های قارچ صدفی پلوروتوس توسط رنگ اسپور، اتصال جیل ها و بسیاری موارد دیگر طبقه بندی و از هم قابل تمایز هستند. آن ها همچنین در طبیعت روی چوب تنه درختانی که افتاده اند نیز رشد می کنند. اسم آویستر از اندام سفید رنگ صدف مانند آن گرفته شده نه از مزه آن. طعم گونههای مختلف قارچ صدفی از خیلی تند تا خیلی ملایم متفاوت است بعضی اوقات طعمی شیرین داشته با بویی شبیه به شیرین بیان. هم چنینی بافت گونه های مختلف از لحاظ نرمی و زبری درجه های مختلفی دارند.هم چنینی این ویژگی بر اثر زمانی که شما آن را می چینید نیز می تواند تغییر کند. . بطوری که در فصول سرد سال بافت آن ها قابل جویدن تر است.

تناقض هایی در رابطه با اینکه قارچ صدفی چه نامیده شوند وجود دارد. پلورتوساوستراتوس در شمال آمریکا در حداقل سه جنس که شامل پلوروتوس استراتوس، پلورتوس پولمناریوس و یک گونه مشابه دیگر هستند و روی تنه درختان پاپولوس رشد می کند که پلوروتوس پاپولینوس نامی ده می شود.پلوروتوس استرائتوس و پلورتوس پولمیناریوس را به سختی می توانید از هم تشخیص بدهید.شکلاندام خوراکی جوان پلوروتوس پولموناریسو در حقیقت کشیده است همانطور که از نام آن می توانید حدس بزنید. و پلوروتوس استراتوس های سفید بیش تر شاخه شاخه و منشعب شده اند.

در واقع می توان گفت بهترین روش تشخیص این دو گونه قارچ صدفی از هم، زمان رویش آن ها می باشد به این ترتیب که پلورتوس استرآتوس در اواخر پاییز و زمستان در اروپا و شمال امریکا روییده در حالی که اندام های خوراکی پلورتوس پولمناریوس از وسط تابستان تا اوایل پاییز روی تنه ها تشکیل می شوند.

علارقم چیزی که در مورد این گونه شنیده و یا خوانده اید، تعدادی از جنس ها وجود دارند که پایه محکمی دارند. یک از جالب ترین گونه قارچ صدفی پلورتوس الانگاتیپس است که به حالت بسیار جالب و متفاوتی به تنه درخت متصل است. هم چنین یک جنس دیگر نیز وجود دارد به نام پلورتوس دراینوس که در قسمت پایه یک حلقه نیز دارد.

Leave a comment

پوسیدگی آلترناریایی درختان سیب و گلابی

در تمامی کشورهایی که این دارای باغات سیب و گلابی هستند این بیماری دیده می شود.

نشانه های بیماری: بر روی میوه ها علایم بصورت لکه های گرد و قهوه ای تا سیاه رنگ می باشد. حالت خشک و سفت داشته و کم عمق هستند. این لکه ها در اطراف محل پارگی و صدمه دیده پوست و گودی های گلگاه و دمگاه میوه ایجاد می شوند.

بعضی مواقع در دایره مرکزی اطراف تخمدان، کپک خاکستری رنگی که متمایل به سیاه است رشد کرده و گوشت میوه را می پوساند. اما در گلابی پوسیدگی از محل قطع دم میوه شروع می شود و به بقیه قسمت ها پیشروی می کند.

عامل بیماری: عامل این بیماری Alternaria alternate می باشد. نام دیگر آن A. tenuis Nee است. کنیدیوفورهای این قارچ ساده و یا منشعب هستد. این کنیدیوفورها بصورت تکی و یا دسته جمعی تشکیل می شوند. بر روی کنیدیوفورها یک یا چند اثر کنیدیایی وجود دارد. کنیدی های قارچ بصورت زنجیری تشکیل شده و سطح آن ها صاف یا زگیل دار است. هم چنین به رنگ قهوه ای طلایی هستند.

چرخه بیماری: این قارچ ساپروفیت است و به عنوان یک بیمارگر ضعیف نیز شناخته می شود. محل زندگی آن بافت های مرده و ضعیف درختان بوده و از میوه سیب و گلابی بعد یا قبل از برداشت تغذیه میکند. این بیمارگر قارچی از راه بافت های ضعیف و یا آسیب دیده درخت به آن وارد می شود. این بافت های ضعیف می توانند از طریق مکانیکی، مواد شیمیایی، پیری فیزیولوژیکی و یا افتاب سوختگی زخمی و ضعیف شده باشند.

مبارزه:

  1. از ایجاد زخم در میوه ها در هنگام برداشت بپرهیزید.
  2. جعبه ها و وسایل مربوط به حمل و نقل میوه ها را بخوبی و با مواد ضدعفونی کننده مناسب تمییز کنید.
  3. اگر برای کنترل بیماری های انباری و پس از برداشت از قارچ کش های گروه بنزیمیدازول استفاده کرده باشید، این کار موجب شدت گرفتن بیماری پوسیدگی آلترناریایی در آن ها خواهد شد.
Leave a comment

کلید شناسایی Fusarium ciliatum

Fusarium ciliatum
Fusarium ciliatum Link
References: Booth 1971; Gerlach and Nirenberg 1982; Nelson et al. 1983.
Morphology: Conidiophores simple (monophialidic), resupinate, rarely branched apically, with massive and terminal macroconidia, forming sporodochia. Macroconidia hyaline, extremely slender, lunate, mostly 3- to 6-septate. No microconidia and chlamydospores observed.
Dimensions: Conidiophores 10–20 × 3.2–5 μm. Conidia 40–56 × 2.2–3.2 μm.
Material: 00-54 (Forest soil, Mt. Chibusa, Hahajima, the Bonin Islands, Tokyo, Japan).
Remarks: Colonies on PDA are homogeneous, yellowish brown centrally, white marginally, resupinate.

Leave a comment

فوزاریوم (Fusarium)

Fusarium ciliatum

فوزاریوم یک جنس بزرگ از خانواده قارچ های رشته ای می باشد. و به گروهی به نام هایفوماستز تعلق دارد. این گونه به صورت گسترده در خاک و در ارتباط با گیاهان وجود دارد. بسیاری از گونه ها سابروب های بی خطر هستند و تعداد بسیار زیادی از جمعیت میکروبی خاک را تشکیل می دهند. بعضی از گونه ها مایکوتوکسین در غلات تولید می کنند که این سم ها می تواند بر روی سلامت انسان اگر وارد چرخه ی غذایی او شود تاثیر بگذارند. سم های اصلی تولید شده توسط گونه های فوزاریوم، فومونیزین ها و تریکوتسین ها هستند. اگرچه بسیاری از گونه های فوزاریوم بی خطر هستند، برخی از گونه های آن نیز زیر مجموعه پاتوژن های مهم گیاهی و حیوانی می باشند.
طبقه بندی:
قلمرو قارچ ها
شاخه آسکومایکوتا
رده : سورداریومایستز
راسته هایپوکرئالیس
خانواده نکتریاسه
جنس : فوزاریوم
اسم فوزاریوم از کلمه ی لاتین فوسوز به معنی دوکی شکل گرفته شده است.